De tocht op 7/2/2010

 

In de St Lievenspoortstraat, het huis genoemd ” DE WAPENS VAN GENT “,

een vernieuwd café door de wijkbewoners nog niet goed bekend,

kwamen toch heel veel volwassenen en kinderen binnen

om aan de rondgang en zoektocht in de buurt te beginnen.

Om de nieuwsgierigen en moedigen klaar te stomen

kon men gratis in dat gezellige café enkele drankjes bekomen.

Ook de tv was van de partij en om alles ordelijk te laten gaan,

was er door de inrichters voor gezorgd dat ook de politie er zou staan.

De brandende fakkels werden door velen gretig meegenomen

om in goede orde steeds weer op de juiste weg te komen.

Hier en daar wist de gids, rad van tong en zonder dralen,

ons telkens weer te bekoren met zijn historische verhalen.

Probeer maar eens uit te leggen hoe het komt

dat er met vier windstreken toch ergens vijfwindgaten stond.

Of kunt ge ons misschien duidelijk eens vertellen

hoe Clarissen en Clarisetten het met elkaar moeten stellen.

De weelde van vroeger kon de gids ons goed verklaren

door voorbeelden van grote bouwtrant te voorschijn te halen.

Zelfs midden in een straat, wie had dat verwacht,

troonde een fiere pauw op een gevel, in al zijn kleurenpracht.

De gids David vertelde dat er vroeger hier een grote kazerne was,

met veel soldaten, dus voor de 43 cafeetjes zeer welkom voor de kas.

Maar tot onze spijt moest hij erkennen, en wij dus ervaren,

dat op een paar enkelingen na, bijna alle café’s verdwenen waren

Een voorbijrijdende auto of ook soms een donderende tram

waren soms oorzaak dat de uitleg niet altijd goed overkwam.

Soms wat kleine nattigheid, of kille muggenregen

hield die grote groep verkenners echter toch niet tegen

Voor buitenstaanders was het wel een raar, maar heel mooi zicht,

De grote groep met fakkels omringd en alle aandacht op de gids gericht.

Uiteindelijk, na ruim een uur, waren we aan het laatste punt gekomen,

en kon men in de “ANGULUS”, wat zitten en weer op adem komen.

Maar, dacht het bestuur, hier is het zeker nog niet gedaan,

want voor iedereen had men ” brood en spek met ei ” op tafel staan

De jury was vlug klaar om de fotozoekers te belonen met prijzen,

en liet niet na nog eens op de mooie en prachtige gebuurte te wijzen.

Tot slot liet een vriendelijke dame ons allen graag weten

dat zij ons op 14 augustus, het grote feest, ook graag welkom zou heten.

Met nog wat nagepraat en wat gekeuvel ondereen,

gingen wij dan, blij, méér wetend en gelukkig, dan ook maar heen.

 

Tot volgende keer.

Rike

 

Deze ontboezeming is ontlokt aan Hendrik (Wondelgem) en ons toegestuurd door buurtbewoonster Marleen D.C.