De Sint-Clarastraat bezat rond de eeuwwisseling van de 19de met de 20ste eeuw een poppentheaterzaaltje. Een zaaltje dat in feite niets meer was dan de kleine woonkamer waar de kinderen op ruwe banken plaats konden nemen. Daar zaten ze ongeduldig te wachten naar het ophalen van het gordijntje van de poppenkast, waarop een paar petroleumlampen brandden.

In 1820 leidde een Jan Blauwers aan de Muidepoort op de parochie H. Kerst een “spelleken”. Zijn zoon, Frans Blauwers, - bijgenaamd “Franske de pianomaker” – volgde zijn vader op en verhuisde naar de Sint-Lievensstraat. Uiteindelijk belandde hij in de Rijke Klarenstraat (nu Sint-Clarastraat). In dat steegje werd een poppenspeltraditie die al twee eeuwen oud was, wekelijks voortgezet, - tot in de jaren 30. Dat was de tijd van juffer Theresia Blauwers (Treze Blèwers) en haar medewerker Achilles Vindevogel. Toen zij er mee ophielden, verdween het nagenoeg enig poppentheater in het oostenlijke gedeelte van Gent. De meeste theaters bevonden zich aan de westkant van de stad tussen de Brugse Poort en de Muide.

Vandaag 8 oogst 2009 mochten we, dank zij de onverdroten inzet van Els De Vos, de heropstanding beleven van het poppentheater in onze wijk. Dit zou een traditie kunnen en moeten worden.